خیالم راحت شد!
خیالم راحت شد. امروز پیش یک وکیل بودم. جریان را سعی کردم کامل برایش شرح بدهم. او جز دو سه کلمه بیشتر یادداشت برنداشت. آخر سر بی آنکه پرسشی از من بکند، ته نگاهم را خواند. خیلی صریح و بی پرده گفت با تجربه من با این قوانین این پرونده وارد حیطه کیفری نخواهد شد! هیچ کس برای این چنین چیزی به زندان نمی افتد. گفتم اهمال در انجام وظایف حیاتی؟ گفت غفلت! گفتم اگر پزشکی اشتباه کند و منجر به مرگ شود مگر کاریش نمی کنند. گفت اگر مشخص شود که کار اشتباهی کرده که منجر به مرگ شود، اگر! اما اینجا غفلت در ترک اعمالی که می توانسته منجر به نجات بشود!
من گیج شده بودم کاملا. فرق این دو را نمی فهمیدم. هر دو اهمالی است که به مرگ منجر شده است. اما ته نگاه او خواندم مگر چند پزشک می شناسی که به خاطر اهمال به زندان افتاده باشد. یاد آن برگه هایی افتادم که موقع ورود به بیمارستان برای کوچکترین عملی مجبوری پر کنی و همه مسولیت هایی را که باید به گردن بگیری.
-پس در نهایت چه می شود؟
- می توانی اقدام کنی برای مسولیت مدنی!
و وقتی نگاه گیج مرا دید، خیلی صاف ساده گفت وراث می توانند برای دیه دادخواستی تنظیم کنند. شاید هم اندکی جریمه نقدی برایشان ببرند. برای یک پرونده مشابه برای مرگ کارگری 300 هزار تومان جریمه بریدند که ما لایحه نوشتیم و به آن اعتراض کردم.
- لبخندی زدم و خیالم راحت شد. بی خود اینهمه نگران آمدن شاهدها به دادسرا بودم. آن شب نخوابی ها و آن درد هایی که از میان سینه ام بر می خاست و چون تیری قلبم را نشانه می رفت و بعد گر گرفتن تنم به خاطر اینکه مبادا حقی ضایع شود، آنی از جلو چشمم گذشت. انگار آب سردی رویم ریخته بودند.
اما باز هم ناباور پرسیدم: اما در آیین نامه فدراسیون نجات غریق نوشته منجی غریق مسوول جان شناگران است!
گفت: شما باید هم از مسوولین استخر شکایت کنید و هم منجی . اگر مقصر تشخیص داده شوند که دیه بین آنها تقسیم می شود!!! راستی بیمه که بودند.
من دیگر سکوت کردم و به شکل فنجان خیره شدم.
کمی گذشت.
- این قسمت از قانون ما خیلی شفاف است و از قانون فرانسه گرفته شده . در آنجا وقتی که کسی سرمایه گذاری می کند طبعا دارای ریسک بیشتری است و ممکن است حوادثی برای آن رخ دهد. بنابراین قانون باید از او حمایت کند تا بتواند سرمایه گذاری اش را بکند و کار را جلو ببرد.
این قسمت را خیلی خوب گرفتم . در دلم گفتم ایکاش این قانون را از قانون انگلستان یا آمریکا یا یک جایی که دوستش ندارم و سمبل سرمایه داری ست برمی داشتند، نه سرزمینی که هنرمندان برای مهاجرت آن را انتخاب می کنند. گرچه آنجا هم هنرمندان دست آخر یا گلوله ای به تهی گاهشان شلیک می کنند یا شیر گاز را در اتاقی که درز پنجره هایش را به دقت با پنبه پر کرده اند باز می کنند.
بخوانید بخشی از قانون مسولیت مدنی که آن وکیل محترم برایم از کتاب قانون خواند:
قانون مسئوليت مدني
ماده 1 : هر كس بدون مجوز قانونى عمداً يا در نتيجهء بى احتياطى به جان يا سلامتى يا مال يا آزادى يا حيثيت يا شهرت تجارتى يا به هر حق ديگرى كه به موجب قانون براى افراد ايجاد گرديده لطمه اى وارد نمايد كه موجب ضرر مادى يا معنوى ديگرى شود مسئول جبران خسارت ناشى از عمل خود مى باشد.
ماده 2 : در موردى كه عمل واردكنندهء زيان موجب خسارت مادى يا معنوى زيان ديده باشد دادگاه پس از رسيدگى و ثبوت امر او را به جبران خسارات مزبور محكوم مى نمايد و چنانچه عمل وارد كنندهء زيان موجب يكى از خسارات مزبور باشد دادگاه او را به جبران همان نوع خساراتى كه وارد نموده محكوم خواهد نمود.
ماده 6 : در صورت مرگ آسيب ديده زيان شامل كليهء هزينه ها مخصوصاً هزينهء كفن و دفن مى باشد، اگر مرگ فورى نباشد هزينه معالجه و زيان ناشى از سلب قدرت كار كردن در مدت ناخوشى نيز جزء زيان محسوب خواهد شد.در صورتى كه در زمان وقوع آسيب زيان ديده قانوناً مكلف بوده و يا ممكن است بعدها مكلف شود شخص ثالثى را نگاهدارى نمايد و در اثر مرگ او شخص ثالث از آن حق محروم گردد وارد كنندهء زيان بايد مبلغى به عنوان مستمرى متناسب تا مدتى كه ادامهء حيات آسيب ديده عادتاً ممكن و مكلف به نگاهدارى شخص ثالث بوده به آن شخص پرداخت كند در اين صورت تشخيص ميزان تأمين كه بايد گرفته شود با دادگاه است .
در صورتى كه در زمان وقوع آسيب نطفهء شخص ثالث بسته شده و يا هنوز طفل به دنيا نيامده باشد شخص مزبور استحقاق مستمرى را خواهد داشت .
این ماده را وکیل محترم توضیح داد که به همان دیه اسلامی که برای زنان نصف مردان است منجر می شود.
متن کاملتر قانون مسولیت مدنی در بلاگ مهدی آرامش
درستی متن آن بلاگ به عهده نویسنده آن (مهدی آرامش) است . قسمت هایی را که من برداشتم با مضمون چیزی که وکیل برایم خواند تطابق داشت. متاسفانه مرجع رسمی برای حقوق و قوانین مدنی و کیفری ایران دراینترنت پیدا نکردم. خوانندگان اگر از سایتی اطلاع دارند برای من و دیگران معرفی کنند
مریم (شروین) اصغری در تاریخ پنجم آذر 1386 در سن سی و سه سالگی در استخر مجموعه طرشت تهران ( معروف به استخر توانیر) در اثر غرق شدگی جان خود را از دست داد. با دریافت نامه رسمی پزشکی قانونی مبنی بر اعلام غرق شدگی همسر دلبند و نازنینم بر آن شدم تا مکانی را در فضای مجازی برای آشنا شدن مردم آن بر خطراتی که آنها را تهدید می کند و همچنین قوانینی که برای این مسائل حیاتی وضع شده است ، آگاه کنم.