تبليغاتX
غرق شدگی - یک سال و نیم بی جواب

غرق شدگی

غرق شدگی در استخر، دریا و اهمیت نجات غریق و کمک های اولیه (غرقشدگی)

یک سال و نیم از این ماجرا می گذرد. تا به حال بیش از صد بار به دادسرا برای پیگیری پرونده رفته ام. با اینکه پزشک قانونی در همان دو ماه اول نظر قطعی اش را داد و مورد را غرق شدگی اعلام کرد؛ هنوز هم بازپرس مرا و وکیلم را می دواند. من فکر نکنم آن غریق نجات بی مسوولیت و بی قید که در هنگام حادثه در محل حادثه حاضر نبوده بیش از دو بار آنهم شاید به کلانتری آمده باشد.  در ابتدا بازرس پرونده را به کارشناسان وزارت کار ارجاع داد که آنها هم با خواندن قرارداد تنها پیمانکار استخر را مقصر دانسته اند. پیمانکار هم در این یک سال و نیم چند باری توسط بازپرس خوانده شده و هر بار بهانه ای را از بازپرس چیزی را برای تحقیق در خواست کرده. در خواست آخر آنها برای تحقیق مجدد از پزشک قانونی بود که رای قبلی را مجددا اعلام کرد. اما آنها باز تقاضای کارشناسی کرده اند

جالب آن است که بازپرس درخواست ما برای احضار شاهد ها را بی پاسخ گذاشته. شاهدهای ترسو و بی مسوولیت ( که من آنها را همتای آن غریق نجات قاتل می دانم) هم پایشان را به کلانتری و دادسرا نگذاشتند.  آنها را که پس از پیگیری فراوان تلفن هایشان را پیدا کرده بودم اقرار کرده بودند که سرناجی و دیگر منجیان در لحظه حادثه در محل نبوده ند. البته با وجود رای اول و دوم پزشک قانونی حتی نیاز به آن ترسو های بی مسوولیت هم نیست.

اما ما هنوز داریم می دویم و البته به هیچ نرسیده ایم. 

پیوند این پست نوشته شده در  پنجشنبه 7 خرداد1388ساعت   توسط مهدی کاوسیان  |