تبليغاتX
غرق شدگی

غرق شدگی

غرق شدگی در استخر، دریا و اهمیت نجات غریق و کمک های اولیه (غرقشدگی)

یک سال و نیم از این ماجرا می گذرد. تا به حال بیش از صد بار به دادسرا برای پیگیری پرونده رفته ام. با اینکه پزشک قانونی در همان دو ماه اول نظر قطعی اش را داد و مورد را غرق شدگی اعلام کرد؛ هنوز هم بازپرس مرا و وکیلم را می دواند. من فکر نکنم آن غریق نجات بی مسوولیت و بی قید که در هنگام حادثه در محل حادثه حاضر نبوده بیش از دو بار آنهم شاید به کلانتری آمده باشد.  در ابتدا بازرس پرونده را به کارشناسان وزارت کار ارجاع داد که آنها هم با خواندن قرارداد تنها پیمانکار استخر را مقصر دانسته اند. پیمانکار هم در این یک سال و نیم چند باری توسط بازپرس خوانده شده و هر بار بهانه ای را از بازپرس چیزی را برای تحقیق در خواست کرده. در خواست آخر آنها برای تحقیق مجدد از پزشک قانونی بود که رای قبلی را مجددا اعلام کرد. اما آنها باز تقاضای کارشناسی کرده اند

جالب آن است که بازپرس درخواست ما برای احضار شاهد ها را بی پاسخ گذاشته. شاهدهای ترسو و بی مسوولیت ( که من آنها را همتای آن غریق نجات قاتل می دانم) هم پایشان را به کلانتری و دادسرا نگذاشتند.  آنها را که پس از پیگیری فراوان تلفن هایشان را پیدا کرده بودم اقرار کرده بودند که سرناجی و دیگر منجیان در لحظه حادثه در محل نبوده ند. البته با وجود رای اول و دوم پزشک قانونی حتی نیاز به آن ترسو های بی مسوولیت هم نیست.

اما ما هنوز داریم می دویم و البته به هیچ نرسیده ایم. 

پیوند این پست نوشته شده در  پنجشنبه 7 خرداد1388ساعت   توسط مهدی کاوسیان  | 

آرام بی هیچ حرکتی دنیای بیرون آب را نظاره می کردم. می دانستم که در دنیای دیگری هستم. اما قادر به برگشتن به دنیای زندگان نبودم. تلاشی هم برای برگشتن نمی کردم. انگار برایم مهم نبود. فقط نگاه می کردم ببینم چه می شود. ناگهان یکی مرا دید و مرا بیرون کشید. تنفس مصنوعی را شروع کرد. و من به ناگاه نفس اول را کشیدم. با آن نفس همه چیز تمام شده بود. و من برگشته بودم. انگار آن جهان واسط اصلا وجود نداشت.

 

به ناگاه از این رویا پریدم. رویا چنان واضح بود که لحظه لحظه اش برای همیشه در من رخنه کرد. و ماند افسوس من که حتی در رویا هم کسی منجی من شده بود و آن خیال خوش رنگ باخته بود. 



عکس از حامد صابر. (عکس اصلی کراپ شده است)

پیوند این پست نوشته شده در  سه شنبه 9 مهر1387ساعت   توسط مهدی کاوسیان  | 

حتما کسی از کار شما خشنود خواهد شد و به نکوکاری شما درود خواهد گفت.



آدرس کامل مراکز اهدای خون در کشور

تا آنجا که من میدانم در تهران پایگاه مرکزی واقع در خیابان وصال، پایگاه فلکه صادقیه و پایگاه تجریش تا ساعت 18:30 و بقیه آنها تا ساعت 16:00 پذیرش دارند. بهتر است قبلا با پایگاه نزدیک منزل تماس تلفنی بگیرید یا اینکه با تلفن سازمان انتقال خون تماس بگیرید  46-88601545  و  88601617

برای اهداء خون می بایست به تازگی سرما نخورده باشید، عمل جراحی نداشته باشید، واکسن نزده باشید، به بخش هایی از کشور که مالاریاخیز است نرفته باشید و چند شرط دیگر که قبل از دریافت خون از شما سوال می شود. مدت زمانی که باید از این مسائل گذشته باشد را از خود پایگاه ها بپرسید.

پیوند این پست نوشته شده در  سه شنبه 4 تیر1387ساعت   توسط مهدی کاوسیان  | 

امروز به طور کاملا اتفاقی مطلع شدم که انجمن پرستاری ایران با همکاری جمعیت هلال احمر دوره آموزش عمومی کمک های اولیه را به طور رایگان برگزار می کند. کلاس های این دوره یک ماهه است و شامل یک جلسه سه ساعته در هر هفته می باشد. کلاسهای جدید از هفته دیگر (اول اردیبهشت) شروع می شود . این دوره ها فعلا در مرکز صادقیه در روزهای زیر برگزار می شود:

شنبه ها  4-7 بعد از ظهر، 

سه شنبه ها 9-12 صبح

پنج شنبه ها 9-12 صبح و 4-7 بعد از ظهر

جمعه ها  9-12 صبح و 4-7 بعد از ظهر

 این کلاسها در مراکز زیر برگزار می شود:

نشانی ثبت نام و برگزاری کلاسها 

انقلاب: ابتدای کارگر شمالی، کوچه رشتچی، شماره 40 – تلفن 66924713

شهدا: خیابان 17 شهریور، بعد از اداره برق، شماره 422 - تلفن 33340610

صادقیه (آریاشهر): بین فلکه اول و دوم، بلوار شهدای صادقیه شمالی، شماره 75 - تلفن 44202093

سیدخندان: تلفن 55081382

نازی آباد : بازار دوم مقابل پارک 17 شهریور شماره 237/6  تلفن - 5505213

خانه های سلامت

توجه شود فعلا فقط در مرکز صادقیه آموزش برای آقایان هست و در بقیه مراکز آموزش فقط برای خانمها می باشد.

توضیح اینکه کلاس کمک های اولیه پیش نیاز کلاسهای دیگری می باشد که این مراکز برگزار می کنند لیست تعدادی از آنها از قرار زیر است

فوریت های پزشکی  دارو شناسی

امدادگری و اورژانس  تغذیه سالم و رژیم های غدایی

بهداشت مادر و نوزاد مهارت های زندگی و بهداشت روان

پیشگیری از اعتیاد منشی گری پزشک و دندان پزشک

 

این مراکز در بعضی از دوره های فوق گواهینامه از طرف وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی و یا مدرک بین المللی جمعیت هلال احمر می دهد.

 

دوره فوریت های پزشکی که شامل تزریقات آمپول سرم، تنفس مصنوعی ، ماساژ قلبی (CPR)، آتل بندی برای شکستگی استخوان و غیره به صورت عملی می باشد.

پس از گذراندن دوره امدادگری اورژانس و دوره های دیگر مدرک معادل کمک بهیار نیز با تایید وزارت بهداشت اعطا می شود.



پیوند این پست نوشته شده در  پنجشنبه 29 فروردین1387ساعت   توسط مهدی کاوسیان  | 

خیالم راحت شد. امروز پیش یک وکیل بودم. جریان را سعی کردم کامل برایش شرح بدهم. او جز دو سه کلمه بیشتر یادداشت برنداشت. آخر سر بی آنکه پرسشی از من بکند، ته نگاهم را خواند. خیلی صریح و بی پرده گفت با تجربه من با این قوانین این پرونده وارد حیطه کیفری نخواهد شد! هیچ کس برای این چنین چیزی به زندان نمی افتد. گفتم اهمال در انجام وظایف حیاتی؟ گفت غفلت! گفتم اگر پزشکی اشتباه کند و منجر به مرگ شود مگر کاریش نمی کنند. گفت اگر مشخص شود که کار اشتباهی کرده که منجر به مرگ شود، اگر! اما اینجا غفلت در ترک اعمالی که می توانسته منجر به نجات بشود!

من گیج شده بودم کاملا. فرق این دو را نمی فهمیدم. هر دو اهمالی است که به مرگ منجر شده است. اما ته نگاه او خواندم مگر چند پزشک می شناسی که به خاطر اهمال به زندان افتاده باشد. یاد آن برگه هایی افتادم که موقع ورود به بیمارستان برای کوچکترین عملی مجبوری پر کنی و همه مسولیت هایی را که باید به گردن بگیری.

-پس در نهایت چه می شود؟ 

- می توانی اقدام کنی برای مسولیت مدنی!

 و وقتی نگاه گیج مرا دید، خیلی صاف ساده گفت وراث می توانند  برای دیه دادخواستی تنظیم کنند. شاید هم اندکی جریمه نقدی برایشان ببرند. برای یک پرونده مشابه برای مرگ کارگری 300 هزار تومان جریمه بریدند که ما لایحه نوشتیم و به آن اعتراض کردم.

- لبخندی زدم و خیالم راحت شد. بی خود اینهمه نگران آمدن شاهدها به دادسرا بودم. آن شب نخوابی ها و آن درد هایی که از میان سینه ام بر می خاست و چون تیری قلبم را نشانه می رفت و بعد گر گرفتن تنم به خاطر اینکه مبادا حقی ضایع شود، آنی از جلو چشمم گذشت. انگار آب سردی رویم ریخته بودند.

 

کمی در سکوت گذشت.

اما باز هم ناباور پرسیدم: اما در آیین نامه فدراسیون نجات غریق نوشته منجی غریق مسوول جان شناگران است!

گفت: شما باید هم از مسوولین استخر شکایت کنید و هم منجی . اگر مقصر تشخیص داده شوند که دیه بین آنها تقسیم می شود!!! راستی بیمه که بودند.

من دیگر سکوت کردم و به شکل فنجان خیره شدم.

کمی گذشت. از آنجا که این وکیل از آن وکیل های شارلاتان نبود و به من گفت که نیازی به گرفتن وکیل نداری. مسئله دشواری نیست. و احتمالا احساس کرد که من به دنبال عدالت می گردم و کمی فهمیده حسابم کرد و گفت:

- این قسمت از قانون ما خیلی شفاف است و از قانون فرانسه گرفته شده . در آنجا وقتی که کسی سرمایه گذاری می کند طبعا دارای  ریسک بیشتری است و ممکن است حوادثی برای آن رخ دهد. بنابراین قانون باید از او حمایت کند تا بتواند سرمایه گذاری اش را بکند و کار را جلو ببرد.

 

این قسمت را خیلی خوب گرفتم . در دلم گفتم ایکاش این قانون را از قانون انگلستان یا آمریکا یا یک جایی که دوستش ندارم و سمبل سرمایه داری ست برمی داشتند، نه سرزمینی که  هنرمندان برای مهاجرت آن را انتخاب می کنند. گرچه آنجا هم هنرمندان دست آخر یا گلوله ای به تهی گاهشان شلیک می کنند یا شیر گاز را در اتاقی که درز پنجره هایش را به دقت با پنبه پر کرده اند باز می کنند.

 

بخوانید بخشی از  قانون مسولیت مدنی که آن وکیل محترم برایم از کتاب قانون خواند:

 

 

قانون مسئوليت مدني

ماده 1 : هر كس بدون مجوز قانونى عمداً يا در نتيجهء بى احتياطى به جان يا سلامتى يا مال يا آزادى يا حيثيت يا شهرت تجارتى يا به هر حق ديگرى كه به موجب قانون براى افراد ايجاد گرديده لطمه اى وارد نمايد كه موجب ضرر مادى يا معنوى ديگرى شود مسئول جبران خسارت ناشى از عمل خود مى باشد.
ماده 2 : در موردى كه عمل واردكنندهء زيان موجب خسارت مادى يا معنوى زيان ديده باشد دادگاه پس از رسيدگى و ثبوت امر او را به جبران خسارات مزبور محكوم مى نمايد و چنانچه عمل وارد كنندهء زيان موجب يكى از خسارات مزبور باشد دادگاه او را به جبران همان نوع خساراتى كه وارد نموده محكوم خواهد نمود.

 

 

ماده 6 : در صورت مرگ آسيب ديده زيان شامل كليهء هزينه ها مخصوصاً هزينهء كفن و دفن مى باشد، اگر مرگ فورى نباشد هزينه معالجه و زيان ناشى از سلب قدرت كار كردن در مدت ناخوشى نيز جزء زيان محسوب خواهد شد.در صورتى كه در زمان وقوع آسيب زيان ديده قانوناً مكلف بوده و يا ممكن است بعدها مكلف شود شخص ثالثى را نگاهدارى نمايد و در اثر مرگ او شخص ثالث از آن حق محروم گردد وارد كنندهء زيان بايد مبلغى به عنوان مستمرى متناسب تا مدتى كه ادامهء حيات آسيب ديده عادتاً ممكن و مكلف به نگاهدارى شخص ثالث بوده به آن شخص پرداخت كند در اين صورت تشخيص ميزان تأمين كه بايد گرفته شود با دادگاه است .
در صورتى كه در زمان وقوع آسيب نطفهء شخص ثالث بسته شده و يا هنوز طفل به دنيا نيامده باشد شخص مزبور استحقاق مستمرى را خواهد داشت .

 

 

این ماده را وکیل محترم توضیح داد که به همان دیه اسلامی که برای زنان نصف مردان است منجر می شود.

 

متن کاملتر قانون مسولیت مدنی در بلاگ مهدی آرامش 

درستی متن آن بلاگ به عهده نویسنده آن (مهدی آرامش) است .  قسمت هایی را که من برداشتم با مضمون چیزی که وکیل برایم خواند تطابق داشت. متاسفانه مرجع رسمی  برای حقوق و قوانین مدنی و کیفری ایران دراینترنت پیدا نکردم. خوانندگان اگر از سایتی اطلاع دارند برای من و دیگران معرفی کنند

پیوند این پست نوشته شده در  یکشنبه 19 اسفند1386ساعت   توسط مهدی کاوسیان  | 

من قبلا آنچنان اخبار حوادث را دنبال نمی کردم و به کسانی که خیلی با هیجان آنها را می خواندند با دیده حقارت نگاه می کردم. زهره ام میرفت از کسانی که توی اتوبان برای تماشای تصادف می ایستند. البته هنوز هم می رود چون آنها هیچکدامشان حاضر به کمک به صدمه دیدگان نیستند و دنبال هیجانش هستند.  اما در این جا بد ندیدم که  اخبار غرق شدگی به خصوص در استخر ها را بیاورم و به خودم و شما بقبولانم که این اتفاق که خیلی نادر به نظر می رسد ، آنچنان هم دور از کشور هایی مثل کشور ما غیر قابل تصور نیست.  به این اتفاق که دو سال قبل اتفاق افتاده توجه کنید:  نقل از سایت قدس

 

http://www.qudsdaily.com/archive/1384/html/4/1384-04-26/page7.html#2

 

غرق شدن پسر 14 ساله در استخر - این بار نجات غریقها علی اكبر را در آب ندیدند

 

گروه حوادث:در حالی كه 12 روز از مرگ "علی اكبر زینال" در پارك آبی آزادگان می گذرد، خانواده این نوجوان 14 ساله با طرح این پرسش كه "چرا هیچ غریق نجاتی متوجه غرق شدن فرزندشان در استخر عمیق پارك نشده است؟"، خواستار رسیدگی به وضعیت مرگ فرزندشان و شناسایی مقصران اصلی حادثه شدند.

به گزارش ایسنا ساعت 19 و 40 دقیقه سه شنبه 13 تیر ماه "علی اكبر" همراه اعضای خانواده و تنی چند از اقوام به قصد تفریح، وارد استخر آبی آزادگان در آخرین سئانس شد و در حالی كه 40 دقیقه از پایان ساعت رسمی كار استخر گذشته بود، به علت نامعلومی در آب استخر خفه شد.

در این حال مأموران كلانتری 167 دولت آباد با حضور در صحنه حادثه، مرگ نوجوان را تأیید و صورت جلسه ای از آن تهیه شد و پزشك اعزامی اورژانس به محل حادثه، علت مرگ را خفگی در آب عنوان كرد.

"قربان زینال" پدر این نوجوان گفت:روز حادثه "علی" پسر بزرگترم به همراه "مرتضی" و "علی اكبر" (متوفی) و همسالانش به استخر پارك آبی آزادگان رفتند. ساعت 20 و 30 دقیقه متوجه غیبت آنها شدیم. در تماس با پلیس 110، به ما اطلاع دادند كه "علی اكبر" در كلانتری "دولت آباد" است كه با مراجعه به محل كلانتری متوجه مرگ "علی اكبر" در استخر پارك آزادگان شدیم.

"علی" برادر "علی اكبر" در مورد روز حادثه اظهار داشت:در روز حادثه به دلیل ناآشنایی "علی اكبر" با فنون شنا، او را با یكی از پسرعموهای 10 ساله ام به استخر كم عمق بردیم و با دیگر دوستانم در محوطه عمیق مشغول شنا شدیم. اما زمانی كه سوت پایان را زدند و ما از آب خارج شده و مشغول پوشیدن لباس بودیم، متوجه غیبت "علی اكبر" شدیم.

وی ادامه داد:ساعت 18 و 45 دقیقه با اصرار به نگهبان، اطراف استخر را به همراه برادرم جستجو كردیم. در این بین یك سیاهی درون استخر نمایان شد. به دلیل نبود هیچ غریق نجاتی، دو تن از شناگران جسد بی جان "علی اكبر" را به كناره استخر آوردند.

"علی" مدعی شد:بعد از تماس با پلیس 110 و اورژانس چون هیچ یك از مسؤولان امدادی در محوطه استخر حاضر نبودند، از طریق تماس تلفنی با پزشك اورژانس، نحوه كمك رسانی به "علی اكبر" را جویا شدیم. پدر "علی اكبر" نیز با اشاره به این كه مأموران اورژانس پس از 40 دقیقه به محل رسیدند گفت:پزشك اورژانس پس از معاینه اعلام كرد كه "علی اكبر" به علت خفگی در آب جان باخته است.


ادامه مطلب
پیوند این پست نوشته شده در  شنبه 11 اسفند1386ساعت   توسط مهدی کاوسیان  |